مشاور سرمایه گذاریفایــنـتک

پذیرش شرکت‌ها در بازار سرمایه، مسیری ناهموار برای چشم‌اندازی محو و کم‌فروغ


مشاور سرمایه‌گذاری فراز ایده نو‌آفرین تک - ۱۳۹۸-۰۹-۱۹ - 0 دیدگاه

 

ﺑﺎزار ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ اﺻﻠﻰ‌ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﺑﺮاى ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻣﺎﻟﻰ ﺷﺮﮐﺖ‌ﻫﺎ ﺑﺮاى رﻓﻊ ﻣﻮاﻧﻊ ﮐﺴﺐ‌وﮐﺎر اﺳﺖ، اﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺑﺎزار وﺟﻮد دارد، ﺷـﺎﻫﺪ ﻫﺴـﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺷـﺮﮐﺖ‌ﻫﺎ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﭼﻨﺪاﻧﻰ ﺑرای ورود ﺑﻪ ﺑﻮرس ﻧﺪارﻧﺪ. ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ ﭘﺬﯾﺮه‌ﻧﻮﯾﺴﻰ در ﺑﻮرس ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻼت ﻋﺪﯾﺪه‌اى ﻣﻮاﺟﻪ اﺳـﺖ ﮐﻪ ﻣﻰ‌ﺗﻮان ﺑﻪ ﻋﺪم ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﺷـﺮﮐﺖ‌ﻫﺎى ﭘﺬﯾﺮه‌ﻧﻮﯾﺴـﻰ‌ﺷـﺪه اﺷـﺎره ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺳﻠﺐ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺳـﺮﻣﺎﯾﻪ‌ﮔﺬاران ﺑﻪ ﭘﺬﯾﺮه‌ﻧﻮﯾﺴﻰ‌ﻫﺎ ﻣﻰ‌ﺷﻮد. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﭘﺬﯾﺮش ﺷﺮﮐﺖ‌ﻫﺎ در ﺑﻮرس و ﻓﺮاﺑﻮرس ﺑﺴﯿﺎر ﻃﻮﻻﻧﻰ اﺳﺖ، ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ ﺣﺪاﻗﻞ ۹ ﻣﺎه ﺗﺎ ﯾﮏ ﺳﺎل زﻣﺎن ﻣﻰ‌ﺑﺮد ﺗﺎ در ﺑﺎزار ﻋﺮﺿﻪ ﺷﻮد. از ﻃﺮﻓﻰ ﻫﻢ اﻋﻤﺎل ﻧﻈﺮات ﻓﺮا‌قانونی ﺑﻮده و ﻋﻤﺪﺗﺎ ﻧﻈﺮات ﺑه‌ﻄﻮر ﺳﻠﯿﻘﻪ‌اى ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﺮﮐﺖ اﻧﺠﺎم ﻣﻰ‌ﺷﻮد، وﻟﻰ ﺑه‌ﻄﻮر ﺣﺘﻢ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮاى ﺷﺮﮐﺖ‌ﻫﺎ، ﻣﻨﺎﻓﻌﻰ ﻫﻤﭽﻮن اراﺋﻪ ﻣﻌﺎﻓﯿﺖ‌های ﻣﺎﻟﯿﺎﺗﻰ ﺑﺎﺑﺖ ﺣﻀﻮر در ﺑﺎزار ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ، ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻣﺎﻟﻰ آﺳﺎن‌ﺗﺮ وﻏﯿﺮه را دارد. از ﻃﺮﻓﻰ ﻫﻢ ﺷـﺮﮐﺖ‌ﻫﺎ ﻫﻨﻮز ﻋﻼﻗﻪ‌اى ﺑﻪ اﻓﺸﺎى اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺎﻟﻰ ﺧﻮدﺷﺎن و ﺳﻬﯿﻢ ﮐﺮدن ﺳﻬﺎﻣﺪاران ﺧﺮد در ﺳﻮدﻫﺎى ﺧﻮد را ﻧﺪارﻧﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ آﮔﺎﻫﻰ و ﺗﺒﻠﯿﻎ ﭘﺬﯾﺮه‌ﻧﻮﯾﺴـﻰ را ﺑﺮاى ﺷـﺮﮐﺖ‌ﻫﺎ اﻓﺰاﯾﺶ داد ﺗﺎ اﻧﮕﯿﺰه آﻧﻬﺎ ﺑﺮاى ورود ﺑﻪ ﺑﻮرس ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﻮد. در خصوص ابعاد مختلف ﭘﺬﯾﺮه‌ﻧﻮﯾﺴﻰ، دکتر مهدی فراز‌مند، مدیر‌عامل شرکت مشاور سرمایه‌گذاری فاینتک در مصاحبه‌ای هفته‌نامه اطلاعات بورس انجام‌داده‌است خاطر‌نشان کرد:

 

«با کاهش پذیرش و ورود شرکت ها به بورس و کم رونق شدن بازار عرضه اولیه سهام (IPO) بر آن شدیم تا به اختصار به علل بروز این رخداد اشاره نماییم. عوامل فوق را می‌توان در سه دسته، طبقه‌بندی نمود.

 

الف) عوامل مرتبط با شرکت‌ها:

الف-۱) عدم تمایل به شفافیت:  شرکت‌ها چه از منظر مباحث مالیاتی و چه از منظر عملیات شرکت (شامل شفاف شدن تکنولوژی، محصولات، مشتریان و قراردادها برای رقبا) تمایل به شفافیت ندارند. رجوع کارشناسان مالیاتی به صورت‌های مالی افشا‌شده و مقایسه آن با ادوار گذشته شرکت می‌تواند ریسک دیگر این موضوع باشد. این امر لزوم مذاکره با اداره مالیات توسط سازمان بورس و نیز بازنگری در دستورالعمل‌ها جهت تعیین میزان افشای اطلاعات را دوچندان می‌‌کند.

الف-۲) دو‌دفتره بودن: عمده شرکت‌ها پیش از پذیرش، دو دفتره هستند. الزام پذیرش، تک دفتره بودن و شفافیت مالیاتی است. علی‌رغم تمایل بسیاری از شرکت‌ها جهت  تک دفتره بودن حساب‌ها، اما بسیاری از مشتریان شرکت‌ها تمایلی به انعقاد قرارداد با شرکت شفاف ندارند و این امر باعث می گردد که شرکت تعداد قابل توجهی از مشتریان خود را از دست بدهد.

 

ب) عوامل مرتبط با متولی امر پذیرش:

ب-۱) تعریف مزایای کم برای پذیرش شرکت‌ها: هرچند مزایایی برای شرکت‌های لیست‌شده در بورس و فرابورس تعیین گردیده، اما این مزایا نسبت به محدودیت‌هایی که برای شرکت ایجاد می‌کند، چشم‌گیر نیست.

ب-۲) قوانین سختگیرانه پذیرش: شرایط پذیرش در تابلوها بسیار سختگیرانه بوده و این امر باعث شده بسیاری از شرکت‌ها مشمول پذیرش نگردند. قوانینی همچون سن شرکت، وضعیت سودآوری، نوع فعالیت و … نمونه‌ای از این موارد است.

ب-۳) اعمال نظرات فرا‌قانونی: گاهی شرکت‌ها با طرح مواردی در کمیته پذیرش مواجه می‌گردند که در متن قوانین وجود ندارد و عمدتا نظرات سلیقه ای نسبت به شرکت است.

ب-۴) زمان طولانی فرایند پذیرش: این فرایند طولانی که گاه به چند سال کشیده می‌شود با نیاز و انگیزه شرکت در ورود به بورس در تضاد است.

 

ج) عوامل مرتبط با واسطه‌گران مالی:

ج-۱) کارمزد پایین: تعیین سقف کارمزد برای پذیرش و محدود‌کردن شیوه‌های جبران خدمت به صورت کارمزد نقدی، در کنار فرآیند طولانی که مشاور پذیرش باید آن را طی کند، انگیزه این شرکت‌ها را برای ورود به این موضوع فعالیت کاهش داده‌است.

ج-۲) عدم آشنایی تخصصی با فرایند پذیرش: مشاور پذیرش به منظور آماده‌سازی حرفه‌ای شرکت متقاضی، می‌بایست خود را مجهز به یک تیم چند تخصصی شامل حسابداران خبره جهت حل مسائل دفاتر مالی، کارشناسان خبره مالیاتی، کارشناسان خبره حقوقی، کارشناسان خبره مالی و کارشناسان خبره بازاریابی فروش سهام نماید.»

 

منبع: هفته‌نامه اطلاعات بورس، شماره ۳۳۳، سال هفتم، هفته سوم (شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۸)، صفحه ۱۵

نوشته های مرتبط